تبلیغات
  • کد نمایش افراد آنلاین
  • مقالات اموزشی و دانلودهای مفید - اشغال فلسطین
     
    مقالات اموزشی و دانلودهای مفید
    کپی برداری ازمطالب این وبلاگ باذكرمنبع مجاز است درغیر این صورت استفاده از ان ازنظرشرعی حرام میباشد. نظر یادتون نره
    صفحه نخست                 تماس با مدیر                    پست الکترونیک                   RSS                  ATOM
    اشغال فلسطین دردناک ترین مسئله جهان بشری در سده اخیر و یکی از طولانی ترین مبارزات آزادی بخش و مقاومت علیه تجاوز و ستم و نسل کشی است که در آن سرزمین ادامه دارد . 
    از نخستین روزهای اشغال سرزمین فلسطین به دست صهیونیست ها و اخراج مسلمانان با پشتوانه دولت های غربی، علمای شیعه به دفاع از فلسطینان پرداخته و از مبارزه این مردم ستمدیده برای به دست آوردن حقوق از دست رفته خود، جانبداری کرده اند . 
    علمای شیعه با زبان و قلم، شیعیان را برای کمک به برادران ستمدیده خود تشویق و تهییج کرده و با فتاوی آشکار و صریح کمک به آنان را واجب شرعی شمرده و کشته شدن در راه آزادی بیت المقدس را شهادت در راه خدا محسوب داشته اند . سید شرف الدین عاملی از نخستین علمایی بود که در جهان عرب، از روند مهاجرت یهودیان به سرزمین فلسطین احساس نگرانی کرد . او مسئولیت این بحران را که آینده تاریک آن از همان سال ها نمایان بود، بر دوش دولت انگلیس دانست که با استفاده از خلا فروپاشی دولت عثمانی، پای استواری برای خود در قلب جهان اسلام ایجاد کند . سید شرف الدین از دولت های جهان خواست که با اعتراض و فشار به بریتانیا جلو پیش روی صهیونیست ها را بگیرند . (1) 
    سید که خود در لبنان درگیر مبارزه برای آزادی لبنان از سیطره رژیم اشغالگر فرانسه بود . از سیر مبارزات ملت ایران علیه سلطه انگلیس بی خبر نبود و مسائل جنبش ملی شدن صنعت نفت را دنبال می کرد و شرح ماجراهای مبارزاتی ایرانیان را علیه استعمار غرب به آگاهی مسلمانان لبنان می رساند . (2) 
    علامه محمد حسین کاشف الغطاء (1294 - 1373 ه . ق) نیز در جانبداری از فلسطین، کارنامه درخشانی دارد . وی دانشمندی آگاه و سیاستمدار بود و به تاریخ و جغرافیای گذشته و حال جهان اسلامی آگاهی های عمیقی داشت . این آگاهی های همه جانبه از شرائط سیاسی جهان اسلام و دشمن شناسی، به او کمک کرد تا بتواند در راه آگاه ساختن مسلمانان از نقشه های شوم بریتانیا و آمریکا در تحمیل صهیونیست ها بر عالم اسلامی، گام های بزرگی بردارد . بخشی از تلاش های بی وقفه کاشف الغطا، مسافرت به کشورهای اسلامی و دیدار با صاحب نظران جهان اسلام بود، تا افزون بر آشنایی با وضعیت سیاسی و جغرافیایی مردم، عالمان دین را به توطئه های مرموزانه غرب و اشغال سرزمین فلسطین بیاگاهاند . 
    از سفرهای تاریخی او، سفر به فلسطین و شرکت در کنگره اسلامی بود . این مؤتمر در سال 1350 ه . ق به مناسبت ولادت پیامبر (ص) در قدس برگزار شد و حدود 1500 نفر از شخصیت های اسلامی در آن شرکت داشتند . کاشف الغطاء با سخنرانی مؤثر خود درباره علل انحطاط مسلمانان و ضرورت پرهیز از دوگانگی و خطر نوین جنبش صهیونیست ها برای تسلط بر جهان اسلام، سخن گفت و پس از آن شهرهای حیفا و نابلس و یافا دیدن کرد . 
    در سال 1367 ه . ق با تشکیل دولت اسرائیل و شکست ارتش های عربی، کاشف الغطاء با استفاده از نفوذ دینی و سیاسی خود، با صراحت در برابر این فاجعه هولناک به مقابله پرداخت و زمامداران کشورهای اسلامی را به جرم کوتاهی در مبارزه و بسیج عمومی مردم، محکوم و تاکید کرد: حاکمان در مبارزه با اسرائیل جدی نیستند و مسلمانان می بایست در سایه وفاق و اتحاد داخلی با یهودیان مهاجر بجنگند و آنان را از سرزمین های اشغالی بیرون رانند . 
    کاشف الغطاء، جانبداری غرب، به ویژه امریکا و انگلیس را عامل اصلی ایجاد اسرائیل و بقای آن می شمرد و در سخنرانی ها فریاد می کرد: مسلمانان بیشترین رنج و شکنجه در دوران معاصر را از دولت های غربی متحمل شده اند و آنان مسئول جنایت های یهودیانند . (3) 
    در سال 1373 ه . ق نائب رئیس انجمن امریکایی دوستداران خاورمیانه، طی نامه ای از کاشف الغطاء دعوت کرد در کنگره ای به منظور بررسی راه های همکاری اسلام و مسیحیت در برابر الحاد مارکسیسم، شرکت کند . وی این دعوت را رد کرد و طی نامه ای مشروح و سرگشاده به نام «الکلمة العلیا فی الاسلام لا فی بحمدون » که به امریکا فرستاد، ثابت کرد که فتنه اصلی برای همه ادیان و مذاهب، امریکا و غرب است نه الحاد شرق . امروزه این امریکا و یهودیانند که مسلمانان را می کشند و منابع اقتصادی آنان را غارت می کنند، و تشکیل چنین مجالسی برای روپوش نهادن بر جنایت های اسرائیل است، نه جلوگیری از الحاد مارکسیسم . 
    این نامه به نام «نامه ای از امام کاشف الغطاء» به فارسی ترجمه شده است . (4) 
    آیت الله شیخ عبدالکریم زنجانی از بزرگان نجف، از دیگر کسانی بود که در راه اتحاد اسلامی و مسئله فلسطین کوششها کرد . آن بزرگ که در علم و دانش سرآمد اقران خود بود و در سال 1344 ه . ق در شمار مجتهدان و فقیهان نامی نجف بود، درد و رنج جهان اسلام را بر نمی تابید و هماره دغدغه عزت مسلمانان و تمامیت ارضی سرزمین های اسلامی و بهروزی ستمدیدگان، او را ناآرام می کرد . آن بزرگ دوری و بی خبری مسلمانان را از احوال یکدیگر عامل اصلی شکست مسلمانان از بیگانگان می شمرد و برای آگاهی از سرزمین های اسلامی و دیدار با علما و سیاستمداران جهان اسلام سفرهای گوناگون به هند و سوریه و مصر و فلسطین انجام داد . 
    زنجانی، در سال 1355 ه . ق به دعوت سید امین حسینی، مفتی فلسطین به آن دیار رفت و با استقبال گرم مردم و علمای قدس روبرو شد . در آن روزها یهود و بریتانیا در آغاز کار بودند و مهاجران یهودی گروه گروه از نقاط گوناگون جهان به ویژه اروپا به این سرزمین می آمدند و با تطمیع و ارعاب، در زمین های مسلمانان ساکن می شدند . شیخ عبدالکریم با تیزبیتی خطر این میهمانان ناخوانده را برای فلسطینیان گوشزد کرد و بدانان یادآور شد که اینان در صورت تسلط بر مردم، میزبانان رااز خانه بیرون خواهند راند . وی هشدار داد که وسوسه های دولت بریتانیا برای مشارکت و زیست مسالمت آمیز یهودیان با مسلمانان و تشکیل دولت مشترک، فریبی بیش نیست و مردم می بایست از آغاز، راه را بر خطر ببندند . 
    زنجانی با بیان آیه های قرآن و روایت های پیشوایان دین در پیروزی حتمی حق و حقیقت و پیروزی مسلمانان بر یهودیان، شعله هایی از امید و مقاومت در دل های افسرده مسلمانان فلسطین برافروخت و بدانان بشارت داد که در سایه همدلی و پشتیبانی دیگر مسلمانان خواهند توانست در برابر متجاوزان بایستند . 
    یکی از خطبه های شیخ چنان شورانگیز و آتشین بود که مفتی فلسطین در پایان چنین گفت: 
    «سود این درس شما در مسجدالاقصی برای فلسطین و عرب و مسلمانان، بهتر از صدهزار سپاهی آماده کارزار بود .» (5) 
    دیگر علمای بیدار نجف نیز از مردم فلسطین جانبداری می کردند و روش زنجانی را در دعوت به همیاری شیعیان با برادران فلسطینی خود می ستودند . از جمله هواداران جدی مسئله فلسطین، آیت الله حکیم بود که در همه مراحل جنبش فلسطین از آن حمایت کرده، از هیچ کمکی در تایید و پیشبرد آن دریغ نکرد . 
    آیت الله حکیم در حساس ترین مراحل تاریخ فلسطین، هیاتی را به کنفرانس اسلامی در عمان در تاریخ 20/10/1967 م . اعزام داشت و پیامی کتبی به این کنفرانس فرستاد . در این پیام مشروح با تاکید بر اتحاد و وحدت اسلامی، مسلمان نمایانی را که به دروغ ادعای اسلام کرده و با دشمنان استعمارگر همکاری می کنند، یکی از عوامل شکست مسلمانان شمرد و از زمامداران و توده های مسلمان خواست که به سوی خداوند بازگردند و اساس زندگی خود را بر پایه های تعالیم و قوانین اسلامی استوار سازند و شرایط اجتماعی و داخلی خود را برابر دستورات اسلامی شکل دهند که تنها در سایه بازگشت به اسلام، ذلت و خواری از بین رفته و شکست به پیروزی تبدیل خواهد گشت . مرحوم حکیم از زمامداران و مسئولان خواست که به پیروزی و آزادی همه مناطق اشغالی بیندیشند و طرح های سازشکارانه دولت های غربی را نپذیرند و افزود: 
    «ما چنان که بارها گفته ایم، یکبار دیگر اعلام می داریم که مسئله فلسطین و به ویژه مسئله بیت المقدس یک مسئله اسلامی است . . و روی همین اصل، مسئولیت های امروز متوجه همه توده های مسلمان به ویژه زمامداران، در هر رنگ و زبان و لباسی که هستند، می باشد و بدون شک تاریخ و مردم مسلمان جهان در آینده، قضاوت و داوری خود را درباره آنها، اعم از عرب و غیرعرب، بر اساس . . . مقدار و اندازه استقامت و مقاومتی که در جهاد آزادی نخستین قبله مسلمانان و بیرون راندن نیروهای اشغالگر از سرزمین های پاک اسلامی ما از خود نشان دهند، مورد تایید نسلهای آینده خواهد بود .» (6) 
    آیت الله حکیم در پاسخ استفتائاتی درباره کمک به نهضت مقاومت فلسطین، کمک به رزمندگان را واجب شمرد . ایشان پس از نبرد کرامه در اردن 21/3/68، در پاسخ به سؤالی، در این باره نوشت: 
    اگر کسی بتواند به این نهضت بپیوندد و قدرت داشته باشد که در عملیات آنها شرکت کند و همکاری مزبور تحت رهبری صحیحی انجام پذیرد و عملی به زیان مسلمانان انجام ندهد، این کار بر او واجب است » . 
    همچنین در پاسخ به این سؤال که «به نظر حضرت عالی اگر سرباز یا فدایی مسلمانی که وضع نماز و روزه او مشکوک است، در هنگام جهاد با اسرائیل کشته شود، با توجه به این که اسرائیل متجاوز است و اراضی مسلمانان و اماکن مقدسه آنان را اشغال نموده است، آیا چنین فردی در نزد خداوند شهید محسوب می شود یا نه؟» نوشت: 
    «اگر این چنین شخص به قصد پیروزی مسلمانان و به نیت تقرب به خداوند تبارک و تعالی، اقدام کند، اگر کشته شود شهید خواهد بود» . 
    ایشان در پاسخ این سؤال که وضع کسانی که با وجود ثروتمندی و تمول، در راه نجات فلسطین از ثروت خود چیزی انفاق نمی کنند، فرمود: 
    «بدون شک اگر امید پیروزی باشد و این امر منوط به بذل مال باشد و او بذل نکند، نزد خداوند گناهکار محسوب می شود .» (7) 
    بازتاب مسئله فلسطین در ایران 
    اشغال فلسطین در ایران نیز انعکاس گسترده ای یافت و حوزه ها و علمای شهرهای گوناگون ایران در برابر این فاجعه به خروش در آمدند . عالمانی مانند آیت الله کاشانی، بروجردی، امام خمینی، نواب صفوی، طالقانی، علامه طباطبایی، آیت الله گلپایگانی، نجفی مرعشی، شهید مطهری و . . در اعتراض به این مسئله کوشش ها نمودند . 
    آیت الله کاشانی به موازات مبارزه با انگلیس ها در ماجرای ملی شدن نفت، از خطر صهیونیست ها نیز غافل نبود و بر آن بود که نقشه سکونت یهودیان در سرزمین قدس، توطئه ای انگلیسی است . ایشان چهار روز پس از تشکیل دولت اسرائیل، نخستین اعلامیه ضد صهیونیستی را در مورخه 11/10/1326 ه . ش صادر کرد . 
    در آن اعلامیه چنین آمده است: 
    «تشکیل دولت صهیونیستی، در آتیه، کانون مفاسد بزرگ برای مسلمین خاورمیانه و بلکه دنیا خواهد بود و زیان آن، تنها متوجه اعراب فلسطین نمی گردد . . . بر تمام مسلمین عالم است از هر طریقی که می شود از این ظلم فاحش جلوگیری نموده و دفع این مزاحمت را از مسلمین فلسطین بنمایند .» (8) 
    آیت الله کاشانی پس از آن در چندین اعلامیه و سخنرانی ضمن یادآوری خطر صهیونیست برای جهان اسلام خواستار مایت سیاسی و مادی عموم مسلمانان از فلسطینیان گردید . 
    در یکی از مجالسی که از سوی آیت الله کاشانی برای جانبداری از فلسطین تشکیل شد، آیت الله فلسفی درباره خطر این مهمانان ناخوانده سخن گفت و تاکید کرد که کمک به اعراب ستمدیده در شرایط کنونی بر مرد و زن، لازم و جزو واجبات است . 
    وی میان یهود و صهیونیست ها تفاوت گذاشته، گفت: یهودیان ایران در پناه مسلمانانند و نباید بدانان تعرض شود . این جلسه عمومی، شش ساعت ادامه یافت . 
    آیت الله بروجردی نیز در مورخه 9/3/27 طی اعلامیه ای جنایت های دولت اشغالگر قدس را محکوم نمودند و از مسلمانان ایران و جهان دعوت کردند که افزون بر کمک به مسلمانان، در مجالس دعا و نیایش از یهودیان اشغالگر اعلان برائت و بیزاری نمایند و علیه اشغالگران نفرین و برای پیروزی مسلمانان در جنگ علیه اسرائیل دعا کنند . (9) 
    نواب صفوی و جمعیت فداییان اسلام نیز در آن روزها بر کمک به فلسطین و فرستادن نیروی نظامی و کمک های مالی به سرزمین قدس بیش از هر جمعیت دیگری تلاش کرد . نواب پس از برپایی تظاهرات بزرگ مردم در مورخه 31/2/1327 در جانبداری از فلسطین، جایگاه هایی برای نام نویسی داوطلبان جنگ با یهودیان اشغالگر در مراکز گوناگون تهران افتتاح کرد که حدود پنج هزار نفر در آن ثبت نام کردند . در این باره فدائیان اسلام اعلامیه ای نیز صادر کرد: 
    هو العزیز 
    نصر من الله و فتح قریب 
    خون های پاک فداییان رشید اسلام در حمایت از برادران مسلمان فلسطین می جوشد . پنج هزار نفر از فداییان رشید اسلام، عازم کمک به برادران فلسطین هستند و با کمال شتاب از دولت ایران اجازه حرکت سریع به سوی فلسطین را می خواهند و منتظر پاسخ سریع دولت می باشند . (10) 
    ولی دولت ایران برنامه اعزام مردم را به فلسطین نپذیرفت و این فعالیت ها به جایی نرسید . 
    نواب پس از آن به لبنان رفت و در آن جا با رهبران مبارز جهان اسلام دیدار کرد . از جمله با سید شرف الدین عاملی دیدار و درباره مسائل جهان اسلام با آن بزرگ مرد گفت و گو کرد . 
    نواب، در این سفر با یاسر عرفات که در آن روزها به تحصیل مشغول بود، دیدار و او را تشویق به مبارزه مسلحانه علیه صهیونیست ها کرد و در واقع نخستین جرقه تشکیل سازمان الفتح، به هدایت نواب بود . 
    نواب برای شرکت در کنفرانس اسلامی در مورخه 11/9/27 ش به مصر رفت و در جرائد مصر مقالاتی در ضرورت یاری فلسطینیان نوشت، و کمک به آنان را از واجبات عقلی و شرعی عموم مسلمانان شمرد . 
    نواب در سال 1332 نیز برای شرکت در کنفرانس اسلامی به بیت المقدس رفت و در جلسات شش روزه این گردهمایی پیرامون مسئله فلسطین سخن ها گفت و با گفتار و رفتار خود یادآور شد که برای رسیدن به آزادی قدس، باید با پرچم سرخ شهادت قدم به میدان نهاد که فلسطین با حرف و مذاکره آزاد نمی شود و دشمن جز زبان سرخ شهادت را نمی فهمد . (11) گذشت زمان راستی راه نواب را اثبات کرد . 
    آیت الله طالقانی نیز از فعالین در این راه بود و در سرتاسر زندگی پربار خود از مسئله آزادی قدس غافل نبود و در ایران و خارج آن، در دیدارها با علما و کنفرانس های اسلامی در دفاع از مردم فلسطین سخن گفت و مسلمانان را برای مبارزه با صهیونیست ها بسیج نمود . او در گزارش یکی از این خاطرات خود گفته است: 
    «. . در سال 1328 اولین سفری که به مؤتمر فلسطین رفتم، از نزدیک به آوارگان فلسطین می اندیشیدم . از کشورهای اسلامی و عربی به کنفرانس آمده بودند، ولی بعضی فقط حماسه می خواندند و تظاهر به طرفدارای از این مظلومین و مسجد غصب شده را داشتند . از نزدیک افسردگی، ظلم و حق خوردگی مردم فلسطین را می دیدیم، که چگونه اینها مورد رعایت و مورد انفاق سازمان ملل و همان دنیایی و همان کشورهایی واقع شده اند که این ها را آواره کردند . اول از سرزمین شان راندند و بعد به صورت یک مشت فقیر و بیچاره به اینها کمک کردند .» (12) 
    روند جانبداری از رزمندگان فلسطین در میان حوزه های شیعی سیر صعودی به خود گرفت و گویندگان و نویسندگان حوزه در آگاه کردن مردم از ستمی که بر این خطه از سرزمین اسلام می رفت، بر دامنه فعالیت خود افزودند . آقای هاشمی رفسنجانی از فضلای جوانی بود که در این راه گام های بزرگی برداشت . ترجمه کتاب «سرگذشت فلسطین، یا کارنامه سیاه استعمار» نوشته اکرم زعتیر، گامی مؤثر در شناسایی مسئله فلسطین به مردم ایران بود . این اثر تحقیقی که نویسنده آن از بزرگان دنیای عرب بود، با مخالفت شدید ساواک روبرو شد و مترجم با مشکلات عدیده ای روبرو گردید . (13) ایشان پس از آن با نوشتن کتاب «اسرائیل و فلسطین » و مقاله های مفید دیگر، گام های مهم تری در این راه برداشت . 
    حمایت حوزه های شیعه از فلسطین در جنگ شش روزه 
    اسرائیل به منظور پایان دادن به مبارزات فلسطین و درهم شکستن مقاومت کشورهای اسلامی، در خرداد 1346 ه . ش از زمین و دریا و هوا به کشورهای مجاور خود یورش برد . در این هجوم بخش هایی از مصر و سوریه و اردن، از جمله بیت المقدس و بیت اللحم به تصرف اشغالگران در آمد . حوزه های شیعه ایران و عراق و دیگر نقاط جهان یک صدا به جانبداری از مقاومت فلسطین برخاستند و فریاد اعتراض خود به روند سازشکاری و جانبداری ابرقدرت ها به ویژه سازمان ملل از اشغالگران را به گوش جهانیان رسانیدند . امام خمینی در افشاگری ها و اعتراض های مکرر خود، انگشت اتهام خود را به سوی دولت های جانبدار اسرائیل نشانه رفت، و خدمات دو جانبه اسرائیل و شاه را برای مردم آشکار ساخت و به مردم ایران اعلام داشت که شاه ایران به پایگاه پشتیبانی نظامی و اقتصادی رژیم اسرائیل تبدیل شده و به همراه دیگر رهبران خیانتکار عرب، مانند ملک حسین و ملک حسن، از اشغالگران جانبداری می کند . نخستین کار دولت های اسلامی برای پایان بخشیدن به جنایت های اسرائیل، قطع همه روابط اقتصادی و سیاسی به ویژه نفروختن نفت به این کشور است . در یکی از اعلامیه های امام چنین آمده: 
    «اسرائیل به کمک استعمار، قیام مسلحانه بر ضد ممالک اسلامی نموده است و بر دول اسلامی قلع و قمع آن لازم است . کمک به اسرائیل چه فروش اسلحه و مواد منفجره و چه فروش نفت، حرام و مخالفت با اسلام است . رابطه با اسرائیل و عمال آن، چه رابطه تجاری و چه رابطه سیاسی، حرام و مخالفت با اسلام است و باید مسلمین از استعمال امتعه و اجناس اسرائیل خودداری کنند .» (14) 
    دیگر مراجع تقلید نیز بیانیه های پرشور و دشمن شکنی در یاری مسلمانان فلسطین صادر کردند . از جمله آیت الله میلانی، مرعشی نجفی، خویی، بهبهانی، سید عبدالله شیرازی و . . . . آیت الله میلانی در اعلامیه خود، پس از یادآوری آیاتی چند درباره فتنه انگیزی یهودیان و سابقه زشت نیاکان آنان در شرارت و دنیامداری، در ضرورت مبارزه با آنان و کمک به محرومان فلسطینی به حدیث مشهوری نبوی: من اصبح و لم یهتم بامورالمسلمین فلیس بمسلم «هر کس صبح کند و به سرنوشت مسلمانان اهتمام نورزد مسلمان نیست .» استدلال کرد . (15) 
    آیت الله مرعشی نجفی با استشهاد به آیه کریمه: و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون، مبارزه در راه آزادی سرزمین قدس را از واجبات شرعی برای همه مسلمانان و کشته شدن در این راه را شهادت شمرد . 
    آیت الله بهبهانی با استشهاد به آیات گوناگونی از قرآن، در ضرورت دفاع از آنان به آیه: یا ایها الذین آمنوا لاتتخذوا الیهود و النصاری اولیاء بعضهم اولیاء بعض و من یتولهم منکم فانه منهم، (51 مائده) تمسک جست و هرگونه ارتباط و پیوستگی با اسرائیل را حرام و مبارزه با اسرائیل را جهاد اسلامی شمرد . 
    آیت الله سیدعبدالله شیرازی، افزون بر استشهاد به آیات قرآن، در وجوب نبرد با اسرائیل و آزادی سرزمین های غصب شده، به سیره علی (ع) در جانبداری از مظلومان و ستمدیدگان استدلال کرد و با اشاره به ماجرای هجوم لشکریان معاویه به انبار و کشتن مردم و غارت بی گناهان و ربودن خلخال از پای زنی یهودیه (16) ، نوشت: 
    «حضرت امیرالمؤمنین (ع) می فرماید: خلخال از پای یک زن که در ذمه اسلام بود، لشکر دشمن بیرون آورده . اگر مسلمانی از این غصه بمیرد، جا دارد و نباید آن را ملامت کرد .» (17) 
    دیگر علما نیز با استدلال به روایات اخوت اسلامی و دفاع مسلمان از مسلمان، بدون در نظرگرفتن اختلافات در مذهب و . . . ، مردم را بر حمایت از برادران مظلوم لبنان و فلسطین تشویق کردند . 
    آیت الله مرعشی نجفی در یک اقدام عملی، شماره حسابی را در بانک صادرات قم افتتاح کرد و از مردم خواست که کمک های مالی خود را برای آوارگان فلسطین بدان واریز کنند . 
    علامه طباطبایی به مشارکت شهید مطهری و آیت الله سید ابوالفضل زنجانی نیز شماره حساب هایی را در چند بانک تهران به این مناسبت گشودند . 
    شهید مطهری در مساجد تهران، سخنرانی های افشاگرانه ای را پیرامون جنایت های هولناک اسرائیل ایراد کرد و مردم را به جهاد و مبارزه علیه اسرائیل خواند . وی در یکی از سخنرانی ها بر این تاکید کرد که کمک های ما گرچه در برابر کمک های استکبار جهانی به اسرائیل و یهودیان ایران بدانان، ناچیز است، ولی ما با این کار با آنان همدردی می کنیم و بدین وسیله افزون بر حمایت معنوی ما شیعیان از برادران مظلوم سنی خود، عقیده و ایمان و همبستگی خود را به اسلام نشان می دهیم . 
    استاد شهید با مقایسه فجایع اسرائیل با جنایت های امویان در کربلا، بر این نکته اعتقادی پای فشردند که کربلا و عاشورا، ویژه کربلا و عاشورای محرم نیست و فریاد «هل من ناصر ینصرنی » حسین ویژه آن روز نیست . امروز کربلای اسلام، سرزمین فلسطین است و یاری ستمدیدگان فلسطینی به مثابه یاری امام حسین است و کسانی که در این راه کشته شوند، شهیدند: 
    «. . . شما اگر یک تومان در این راه بدهید، آنچه ارزش دارد احساسات شماست; نماینده مسلمانی شماست . پیوند خودتان را به این وسیله با حسین بن علی (ع) روشن کرده اید . امروز روز پیوند با شهیدان است . اگر بنا شود ما در موقعش که می شود، از شهیدان بگسلیم، ولی بعد همیشه بنشینیم و امری را که نشدنی است بگوییم: السلام علیک یا اباعبدالله، یا لیتنا کنا معک فنفوز فوزا عظیما، ای کاش ما می بودیم با تو . حسین بن علی می گوید: کربلا که یک روز نیست; همیشه است . (18) 
    همزمان با تشدید مقاومت فلسطین و نبردهای کشورهای اسلامی با اسرائیل در سال 1347ه . ش امام خمینی طی فتوایی، دادن زکات و دیگر صدقات واجب و مستحب را به فدائیانی که در راه آزادی فلسطین پیکار می کنند، مجاز شمرد . امام در پاسخ به استفتایی در جواز اعطا، حقوق شرعیه ای مانند زکات و غیره برای مسلح کردن مسلمانان و تربیت آنان برای جهاد نوشتند: 
    «دولت غاصب اسرائیل با هدف هایی که دارد، برای اسلام و ممالک مسلمین خطر عظیم دارد و خوف آن است که اگر مسلمین به آنها مهلت دهند، فرصت از دست برود و جلوگیری از آنها امکان پذیر نشود و چون احتمال خطر متوجه به اساس اسلام است، لازم است بر دول اسلامی به خصوص و به سایر مسلمین عموما که دفع این ماده فساد را به هر نحو که امکان دارد بنمایند و از کمک به مدافعین کوتاهی نکنند و جایز است از محل زکوات و سایر صدقات در این امر مهم حیاتی صرف نمایند .» 
    امام در فتوایی دیگر افزودند: 
    «واجب است که قسمتی از وجوه شرعی، مانند زکات به مقدار کافی به این مجاهدین راه خدا اختصاص یابد .» (19) 
    توطئه استعمار در گسستن پیوند علمای شیعه از نهضت فلسطین 
    مبلغان اسرائیل برای گسستن حمایت روحانیت شیعه از جنبش فلسطین، ترفندهای گوناگونی را به اجرا گذاشتند . البته بسیاری از اینها با هوشیاری حوزه ها از میان رفت . 
    ایجاد جنگ روانی و رواج شایعات بی اساس مذهبی و سیاسی مهم ترین آنها بود . از آغاز نهضت فداییان، عوامل امریکا در میان شیعیان به ویژه مردم ایران و عراق دامن می زدند که فلسطینی ها ناصبی و دشمن اهل بیت اند و کمک به آنان جایز و روا نیست . پس از جنگ سال 46 ش اعراب و اسرائیل و بالا گرفتن احساسات عمومی مسلمانان برای کمک های مالی و جانی به فلسطین «می کوشیدند، ملت آواره فلسطین را با برچسب وهابی و ناصبی در میان شیعیان بدنام و منفور کنند و مردم شیعه را از حمایت آنان بازدارند . . . .» (20) 
    استعمارگران، هر شخصیت مبارز شیعی را که در راه کمک به ستمدیدگان فلسطینی و حتی لبنانی گام برمی داشت، متهم به سنی گری می کردند و با ترور شخصیت، جایگاه اجتماعی و مذهبی او را در میان مردم خدشه دار می کردند . 
    شیخ عبدالکریم زنجانی که عمری را با افتخار در نجف زیست، به دنبال سخنرانی های روشنگر در مصر و فلسطین و دمشق در ضرورت اتحاد اسلامی، متهم به سنی گری شد; (21) با آن که کمتر شخصیتی مانند او در روشن کردن چهره واقعی اهل بیت در دمشق موثر بود . او در یک سخنرانی تاریخی در جامع اموی، فضائل اهل بیت را شرح کرد و فضائلی را که در پیرامون معاویه در میان اهل سنت رواج دارد، بی اساس و غیرمستند خواند، و در مظلومیت امامان شیعه نکته ها گفت . تاثیر این سخنرانی ها چنان بود که پس از آن تقیه از شیعه در دمشق برداشته شد و اهل تسنن در مجالس عزاداری امام حسین شرکت کردند و جشن های عیدی که به مناسبت سال نو در اول محرم برگزار می شد، لغو گشت . رئیس جمهور سوریه متعهد شد حقوق شیعیان را پاس دارد; راه زینبیه آباد گردید و تعمیر مرقد مطهر حضرت زینب شروع گردید . (22) 
    در سال 1335 ش در اوج جنگ اعراب و اسرائیل که کشورهای اسلامی نیازمند وحدت بودند، فردی از علما را تحریک کردند که در شهرهای ایران، مسایل حاد و اختلافی میان شیعه و سنی را مطرح کند و آن شخص که از حسن نیت برخوردار بود - ولی به مسایل بین المللی توجهی نداشت - در مجالس عمومی دغدغه ها و فکرها را به این سو متوجه می کرد . آیت الله بروجردی متوجه حساسیت زمان گردید و طرح این مباحث را در آن موقعیت، به صلاح مسلمانان نشمرد و در برابر آن موضع گیری کرد و فرمود: 
    چرا این آقا نمی داند که در این موقع که جنگ اعراب و اسرائیل است، نباید این مسایل را مطرح کرد . آن هم نه مسئله بحث علمی، بلکه مسئله بد گفتن به یکدیگر . . . .» (23) 
    از آن سو، ایادی غرب و حامیان اسراییل برای دور کردن شیعیان از یاری مظلومان فلسطینی، به تحریک احساسات شیعیان پرداختند . 
    از سوی دیگر پس از جنگ شش روزه، که امت اسلامی از هر زمان دیگر بیشتر نیازمند وحدت بود، دست استعمار از آستین وهابیون حجاز بیرون آمد و کتاب «الخطوط العریضه » از سوی عوامل آنان منتشر شد تا افزون بر محو زحمات وحدت طلبانه آیت الله بروجردی و شیخ محمود شلتوت، جامعه شیعه را از کمک به مبارزان فلسطینی باز دارد . در این کتاب، تهمت های ناروا به شیعیان زده و آنان را غیرمسلمان و بدعت گزار نامیده بود . این اثر وحدت شکن در سطح گسترده ای در میان حجاج منتشر شد . 
    امام خمینی، هشیارانه وارد عمل شد و در بیانیه ای روشنگر به زائران خانه خدا بر ضرورت همداستانی مسلمانان در آن شرایط تاکید کرد و به سران کشورهای اسلامی هشدار داد اگر به اسلام برگردند، این گونه به ذلت دچار نمی شوند و مشکل فلسطین، معلول دوگانگی بین مسلمانان است . امام با اشاره به فعالیت های مرموزانه فرهنگی ایادی غرب در ایام حج نوشت: 
    «در این اجتماع بزرگ حج که باید به نفع اسلام و مسلمین بهره برداری شود، با کمال تاسف دیده می شود که بعضی قلم های مسموم عمال استعمار برای تفرقه صفوف مسلمین سال ها است که بر خلاف مقاصد صاحب وحی در مرکز وحی، اوراقی را به اسم الخطوط العریضه و امثال آن نشر می دهند و به مستعمرین کمک می نمایند و می خواهند با دروغ و افترا یک جمعیت قریب به صد و پنجاه میلیون نفری را از صفوف مسلمین جدا کنند .» (24) 
    پس از انقلاب اسلامی، با بالا گرفتن موج احساسات مردم برای رفتن به فلسطین، دست های استعمار شروع به کار کردند . اینان افزون بر نوکردن شگردهای گذشته در ایجاد تفرقه، با ظاهری فریبنده و حق به جانب، در ذهن ها القا کردند که در شرایطی که ملت و جوانان ایران این همه مشکل دارند، کمک به فلسطین و لبنان ضرورتی ندارد . این مطلب در سال های اخیر نیز توسط برخی از مرعوبین تئوریزه شده و در قالب های نوینی درآمده است . نامیدی و یاس از پیروزی، از دیگر عوامل این گرایش منفی بود . 
    امام امت از آغاز در برابر این طرز تفکر انحرافی ایستاد و کمک به مردم فلسطین و لبنان را از وظایف شرعی و عقلانی و انسانی مردم شمرد . امام با برشمردن شیوه و تفکر و عملکرد صهیونیست ها این نکته را یادآور شدند که اگر جلوپیشروی اسرائیل گرفته نشود، افزون طلبی صهیونیست ها سبب می شود که همه کشورهای اسلامی را به خود ضمیمه کند و به سرنوشت فلسطین اشغالی دچار گردند . (25) 
    امام در سخنی بالاتر تاکید کردند که دفاع از فلسطین مسئله ای است اسلامی و آنان (فلسطینی ها) مسلمانند و پیامبر فرموده است اگر مسلمانی فریاد بزند و از دیگر مسلمانان کمک بخواهد و او اجابت نکند، مسلمان نیست . (26) 
    افزون بر آن اظهار داشتند: «دفاع از فلسطین نه تنها وظیفه ای است اسلامی که وظیفه ای است انسانی . آنان ستمدیده اند و دفاع ما از لبنانی ها و فلسطینی ها دفاع از مظلوم است و این اقدامی است خردمندانه و منطقی .» (27) 
    پی نوشت ها در دفتر مجله موجود می باشد . 



    درباره وبلاگ


    خوش امدیدمن حسین کریمی هستم هدف من ازایجاد این وبلاگ ارائه دادن مطلب اموزشی به شما است.لطفا برای هرچه بهتر شدن وبلاگ نظرات خودرا باما درمیان بگذارید.
    کپی برداری ازمطالب این وبلاگ باذكرمنبع مجاز است درغیر این صورت استفاده از ان ازنظرشرعی حرام میباشد.
    واگرمشكلی داشتید{درهمه ی زمینه ها} ان را با ما درمیا ن بگذا رید تا راه حل ان را برایتان بگوییم.

    ایمیل من درصورت نیاز:karimi1@ymail.com

    مدیر وبلاگ : حسین کریمی
    مطالب اخیر
    نویسندگان
    نظرسنجی
    طرفدار چه تیمی هستید؟











    آمار وبلاگ
    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :

    دریافت کد پرواز بادکنک ها